
هرچقدر هم که اپراتورها روی تجهیزات پیشرفته، پوشش گسترده و ارتقاء ظرفیت شبکه سرمایهگذاری کنند، بدون برق پایدار این تلاشها دوام چندانی ندارد
قطع برق فقط چراغها را خاموش نمیکند؛ ستون فقرات ارتباطات کشور را هم میلرزاند. تجربه اخیر اروپا نشان داد حتی پیشرفتهترین شبکهها هم بدون برق پایدار ظرف چند دقیقه زمینگیر میشوند. در ایران نیز خاموشیهای مکرر بارها کیفیت ارتباطات را تحت تأثیر قرار داده و از تماسهای ساده تا خدمات دیجیتال را مختل کرده است. این وضعیت نشان میدهد هرگونه توسعه شبکه بدون تضمین برق پایدار، دستاوردهای خود را به خطر میاندازد.
تجربههای جهانی برای مقابله با بحران انرژی
کشورهای مختلف برای جلوگیری از این بحران، سیاستهای پیشگیرانه را در دستور کار قرار دادهاند؛ از الزام اپراتورها در آمریکا به تأمین برق اضطراری طولانیمدت گرفته تا سرمایهگذاریهای گسترده برای مقاومسازی شبکهها در اروپا و آفریقا. این اقدامات نشان میدهد تقویت زیرساخت انرژی شرط لازم برای جلوگیری از بحرانهای ارتباطی است.
شبکه سیار ایران نیز بهعنوان قلب اقتصاد دیجیتال، به برق پایدار وابسته است. بدون انرژی مطمئن، حتی پیشرفتهترین تجهیزات هم تاب نمیآورند و دومینوی اختلال از دکلهای موبایل تا کسبوکارهای آنلاین آغاز میشود.
پس از بحرانهای اخیر در اروپا، آمریکا و شرق آسیا، کمیسیون خدمات عمومی کالیفرنیا اپراتورهای بیسیم را موظف کرده است در مناطق پرخطر دستکم ۷۲ ساعت برق پشتیبان در اختیار داشته باشند. در آفریقای جنوبی نیز شرکت MTN برای مقابله با خاموشیهای مکرر بیش از ۱۰۰ میلیون دلار در ژنراتور، باتری و انرژی تجدیدپذیر سرمایهگذاری کرده است.
دومینوی اختلال در ایران
بحران ناترازی انرژی و قطع برق در سالهای اخیر بارها ارتباطات کشور را دچار مشکل کرده است. با هر بار قطعی برق، بخشی از سایتهای مخابراتی تنها به باتری یا ژنراتور پشتیبان متصل میشوند. هرچه این ذخیره زودتر تمام شود، دسترسپذیری کاهش یافته و ترافیک به سلولهای باقیمانده هجوم میبرد که نتیجه آن افت شدید سرعت یا قطعی کامل ارتباط است.
«ستار هاشمی»، وزیر ارتباطات در اردیبهشت ۱۴۰۴ اعلام کرد باتریهای سایتهای ارتباطی «بهطور میانگین تنها ۲۰ تا ۳۰ دقیقه تجهیزات را روشن نگه میدارند» و برای خاموشیهای طولانی طراحی نشدهاند. دو سال پیش نیز وزارت ارتباطات از خاموشی بیش از ۲۰۰۰ دکل بهدلیل قطعی برق خبر داده بود.

بررسی تجربههای بینالمللی نشان میدهد میتوان برای عبور از این بحران اقداماتی از جمله سرمایهگذاری پیشدستانه در ژنراتورها و باتریها، بهکارگیری راهکارهای ترکیبی (اولویتبندی سایتها، استفاده همزمان از منابع تجدیدپذیر و باتریهای لیتیومی) و ایجاد مدل هزینه-فایده شفاف را مدنظر قرار داد. همچنین بهرهگیری از کنتورهای هوشمند در سایتهای مخابراتی میتواند به مدیریت زمان قطعی برق کمک کند.
راهکار رهایی از این بحران کجاست؟
قطعی برق و ناترازی انرژی مسئلهای نیست که یکباره به وجود آمده باشد. توقف طولانیمدت در توسعه زیرساختها باعث شده امروز شبکه ارتباطی کشور در برابر خاموشیها آسیبپذیر باشد.
یکی از مهمترین راهکارها، سرمایهگذاری پیشگیرانه است. تجربه شرکت MTN در آفریقا نشان داده هزینه کردن برای خرید ژنراتور و باتری، بسیار کمتر از خسارتهای ناشی از افت کیفیت خدمات، خاموشی گسترده یا حتی سوختن تجهیزات BTS است.

راهکار دیگر، استفاده از رویکرد ترکیبی است. در این روش، سایتهای حیاتی در اولویت قرار میگیرند، زیرساختها بهطور هوشمند به صورت اشتراکی استفاده میشوند و منابع متنوعی همچون باتریهای لیتیومی، ژنراتور و انرژیهای تجدیدپذیر بهطور همزمان به کار گرفته میشوند. این ترکیب میتواند تابآوری شبکه را بهطور چشمگیری افزایش دهد.
همچنین، تحلیل شفاف هزینه و فایده نشان میدهد حتی یک ساعت قطعی برق سراسری میتواند زیان میلیاردی برای کل زنجیره ارتباطی ـ از اپراتورها و استارتاپها گرفته تا کاربران و دولت ـ به همراه داشته باشد. به همین دلیل، باید نگاه جدیتری به مدیریت زمان قطعیها داشت. استفاده از کنتورهای هوشمند در سایتهای مخابراتی یکی از ایدههایی است که میتواند در این زمینه نقش موثری ایفا کند.
برق پایدار از نان شب واجبتر
هرچقدر هم که اپراتورها روی تجهیزات پیشرفته، پوشش گسترده و ارتقاء ظرفیت شبکه سرمایهگذاری کنند، بدون برق پایدار این تلاشها دوام چندانی ندارد. این مسیر برای استارتاپها و دیگر اجزای این زنجیره نیز مصداق دارد. شبکه ارتباطات سیار ایران یک زیرساخت الکترونیکی است که قلب تپندهاش به جریان مداوم انرژی وابسته است. قطع این جریان، حتی برای چند دقیقه، میتواند زنجیرهای از اختلالها را برای همه ما در زندگی روزمره ایجاد کند.
تجربههای بینالمللی نشان داده است که حتی بزرگترین اپراتورهای جهان هم در برابر قطعیهای طولانیمدت برق، اگر پشتیبان کافی نداشته باشند، مجبور به کاهش سرویس یا خاموش کردن بخشهایی از شبکه میشوند. سیاستگذاریهای سختگیرانه در کشورهایی مانند آمریکا یا سرمایهگذاریهای سنگین در بازارهایی با ناپایداری برق، همگی بر یک نکته تأکید دارند «انرژی پشتیبان، شرط لازم برای ارائه خدمات مداوم» است.
متن تیتر خود را وارد کنید
تفاوت SSD و HDD در چیست؟ کدام برای شما بهتر است؟
بررسی انواع هارد یعنی SSD و HDD

بررسی انواع هارد یعنی SSD و HDD: اگر احساس میکنید کامپیوتر یا لپتاپ شما کند شده، دیر روشن میشود یا برنامهها با تأخیر اجرا میشوند، احتمالاً مشکل از نوع حافظه ذخیرهسازی است. امروزه بیشتر کاربران هنگام خرید یا ارتقای سیستم بین دو گزینه SSD و HDD سردرگم میشوند و نمیدانند کدام انتخاب بهتری است.
در این مقاله به زبان کاملاً ساده و کاربردی توضیح میدهیم فرق SSD و HDD چیست، کدام سریعتر است، کدام عمر بیشتری دارد و در نهایت کدام برای شما مناسبتر است تا بدون هدر رفتن پول، بهترین تصمیم را بگیرید.
هارد HDD چیست؟

HDD یا Hard Disk Drive نوع قدیمیتر حافظه ذخیرهسازی است که اطلاعات را روی دیسکهای چرخان مغناطیسی ذخیره میکند. این نوع هارد سالها در کامپیوترها استفاده شده و هنوز هم به دلیل قیمت پایین و ظرفیت بالا محبوب است.
ویژگیهای HDD:
دارای قطعات مکانیکی
صدای چرخش و حرکت
سرعت کمتر نسبت به SSD
قیمت ارزانتر و اقتصادی تر
ظرفیتهای بالا (۱ ترابایت، ۲ ترابایت و بیشتر)
به دلیل ساختار مکانیکی، HDD در برابر ضربه و لرزش آسیبپذیرتر است و به مرور زمان ممکن است دچار خرابی شود.
هارد SSD چیست؟

SSD یا Solid State Drive نسل جدید حافظههای ذخیرهسازی است که هیچ قطعه متحرکی ندارد و اطلاعات را روی حافظههای الکترونیکی ذخیره میکند. همین موضوع باعث شده SSD چندین برابر سریعتر از HDD باشد.
ویژگیهای SSD:
بدون قطعه مکانیکی
سرعت بسیار بالا
بیصدا
مصرف انرژی کمتر
مقاومتر در برابر ضربه
قیمت بالاتر نسبت به HDD
SSD باعث میشود سیستم شما در چند ثانیه روشن شود و برنامهها بسیار سریع اجرا شوند.
تفاوت SSD و HDD به زبان ساده

1️⃣ سرعت
مهمترین تفاوت این دو در سرعت است.
سرعت HDD: حدود ۸۰ تا ۱۵۰ مگابایت بر ثانیه
سرعت SSD: از ۵۰۰ مگابایت تا چند گیگابایت بر ثانیه
🔹 نتیجه: SSD چندین برابر سریعتر است.
2️⃣ زمان روشن شدن ویندوز
HDD: تا ۹۰ ثانیه
SSD: تا ۱۵ ثانیه
🔹 اگر از کندی ویندوز خسته شدهاید، SSD بهترین راهحل است.
3️⃣ مقاومت و دوام
HDD: حساس به ضربه و افتادن
SSD: مقاومتر، مناسب لپتاپ
🔹 برای کسانی که زیاد لپتاپ جابهجا میکنند، SSD انتخاب امنتری است.
4️⃣ صدا
HDD: صدای چرخش دارد
SSD: کاملاً بیصدا
5️⃣ مصرف برق
SSD برق کمتری مصرف میکند و باعث میشود:
باتری لپتاپ دیرتر خالی شود
گرمای سیستم کمتر شود
6️⃣ قیمت
HDD ارزانتر است
SSD گرانتر ولی ارزشمندتر
🔹 مثلاً با هزینه یک SSD ۵۱۲ گیگ، میتوانید HDD یک ترابایت بخرید.
SSD بهتر است یا HDD؟

پاسخ این سؤال بستگی به نیاز شما دارد.
اگر اینها برایت مهم است، SSD بخر:
سرعت بالا
اجرای سریع ویندوز و برنامهها
کار با نرمافزارهای سنگین
برنامهنویسی، طراحی، تدوین
استفاده روزمره بدون لگ
اگر اینها مهم است، HDD بخر:
فضای ذخیره زیاد
آرشیو فیلم، عکس و بکاپ
هزینه کمتر
سرعت خیلی مهم نیست
بهترین انتخاب: ترکیب SSD و HDD
بهترین و هوشمندانهترین انتخاب این است که:
✅ SSD برای ویندوز و برنامهها
✅ HDD برای ذخیره اطلاعات
این ترکیب:
سرعت بالا
هزینه مناسب
فضای ذخیره کافی
اکثر لپتاپها و کیسهای جدید این امکان را دارند.
آیا ارتقا از HDD به SSD ارزش دارد؟
قطعاً بله.
اگر فقط یک قطعه بخواهید سیستم شما را متحول کند، آن SSD است.
🔹 بعد از نصب SSD:
سیستم سریع میشود
لگ کمتر میشود
تجربه کاربری چند برابر بهتر میشود
بسیاری از کاربران میگویند:
«انگار کامپیوتر جدید خریدم!»
کدام نوع SSD بهتر است؟
SSD ها انواع مختلفی دارند:
SATA SSD (رایج و اقتصادی)
NVMe / M.2 SSD (بسیار سریع)
🔹 اگر سیستم قدیمی دارید → SATA
🔹 اگر سیستم جدید دارید → NVMe
جمعبندی نهایی
HDD ارزان و پرظرفیت است، اما کند
SSD سریع، بیصدا و مدرن است
برای اکثر کاربران امروزی، SSD انتخاب بهتر است
بهترین حالت، استفاده همزمان از SSD و HDD است
اگر به سرعت، راحتی و تجربه بهتر اهمیت میدهید، SSD ارزش هزینه کردن را دارد.
انتخاب شما کدام است؟ SSD یا HDD؟
🌐آینده اینترنت در دستان وب ۳؛ دنیایی که کاربر تصمیم میگیرد

در حالی که اینترنت هر روز در حال تحول است، نسل جدیدی از آن با نام وب ۳ (Web 3.0) در حال ظهور است. این تحول نهتنها نحوهی استفاده ما از وب را تغییر میدهد، بلکه مالکیت، امنیت و حریم خصوصی کاربران را بهطور کامل بازتعریف میکند.
🌐وب ۳ دقیقاً یعنی چه؟

وب 3 یا Web 3 نسخه ای از اینترنت است که بر پایه فناوری بلاک چین(Blockchain) ساخته شده; جایی که کاربران کنترل داده ها و دارایی های دیجیتال خود را در اختیار دارند، نه شرکت های بزرگ.
در وب فعلی(Web2)، اطلاعات شما در سرور های متمرکز مثل گوگل،متا یا آمازون ذخیره میشود.
اما در Web3، داده ها روی شبکه ای غیر متمرکز از هزاران گره(Node) قرار میگیرند و مالک واقعی اطلاعات خود شما هستید.
🪙رمز ارزها و قراردادهای هوشمند $

وب 3 بدون بلاک چین و رمز ارزها معنایی ندارد.
سیستم های پرداخت دیجیتال در این نسل از اینترنت بر پایه ی رمزارزهایی مانند اتریوم(Ethereum) و بیتکوین(Bitcoin) ساخته شده اند.
همچنین با مفهوم جدیدی به نام قرارداد هوشمند(Smart Contract) رو به رو هستیم__ کدهایی که به صورت خودکار، شفاف و بدون واسطه اجرا میشوند. این یعنی اعتماد بدون نیاز به بانک یا نهاد مرکزی!
🕶️متاورس; دنیایی مجازی در دل وب 3

یکی از جذاب ترین شاخه های وب 3، متاورس(Metaverse) است.
محیطی مجازی که در آن کاربران میتوانند با آواتار های خود زندگی کنند، خرید کنند، جلسه کاری بگذارند یا حتی کنسرت ببینند!
شرکت های بزرگی مثل متا(فیسبوک سابق)، انویدیا و مایکروسافت میلیاردها دلار روی توسعه متاورس سرمایه گذاری کرده اند.
در آینده ای نه چندان دور، این فضاه ها میتوانند جایگزین شبکه های اجتماعی امروزی شوند.
🧠هوش مصنوعی و اینترنت غیرمتمرکز

وب 3 تنها به بلاکچین محدود نمیشود; ترکیب آن با هوش مصنوعی(AI) باعث میشود تجربه کاربر بسیار هوشمند تر شود.
سیستم های وب جدید میتوانند بر اساس علایق،رفتار و تعامل کاربر، محتوای شخصی سازی شده ارائه دهند__ بدون اینکه داده های شخصی به شرکت های دیگر فروخته شود.
🔐 حریم خصوصی و مالکیت داده ها

در دنیای وب 3،شما صاحب داده های خود هستید.
هیچ شرکتی نمیتواند بدون اجازه شما از اطلاعاتتان استفاده کند یا آن را بفروشد.
کیف پول های دیجیتال(مثل MetaMask) و (TrustWallet) نقش هویت آنلاین شما را بازی میکنند__ و با آن وارد سایت ها و پلتفرم های مختلف میشوید.
🚀آینده ای که نزدیک تر از همیشه است
شاید وب 3 هنوز در مراحل اولیه باشد،اما شرکتهای بزرگی مثل گوگل، اپل، متا و حتی دولتها در حال بررسی زیرساختهای آن هستند.
پیشبینیها نشان میدهد که تا سال ۲۰۳۰، بخش بزرگی از خدمات آنلاین از مدل متمرکز به سمت اینترنت غیرمتمرکز حرکت میکنند.
جمعبندی;
وب ۳، اینترنتی است که در آن قدرت از دست شرکتها به دست کاربران بازمیگردد.
جایی که شفافیت، آزادی و امنیت در اولویت قرار دارند.
اینترنت آینده، اینترنتی است که در آن ما تصمیم میگیریم چه چیزی ببینیم، چه چیزی به اشتراک بگذاریم و چه کسی به اطلاعاتمان دسترسی داشته باشد.
زیرساختهای مخابراتی در مدار خاموشی؛ هزینهای فراتر از تاریکی
هرچقدر هم که اپراتورها روی تجهیزات پیشرفته، پوشش گسترده و ارتقاء ظرفیت شبکه سرمایهگذاری کنند، بدون برق پایدار این تلاشها دوام چندانی ندارد
قطع برق فقط چراغها را خاموش نمیکند؛ ستون فقرات ارتباطات کشور را هم میلرزاند. تجربه اخیر اروپا نشان داد حتی پیشرفتهترین شبکهها هم بدون برق پایدار ظرف چند دقیقه زمینگیر میشوند. در ایران نیز خاموشیهای مکرر بارها کیفیت ارتباطات را تحت تأثیر قرار داده و از تماسهای ساده تا خدمات دیجیتال را مختل کرده است. این وضعیت نشان میدهد هرگونه توسعه شبکه بدون تضمین برق پایدار، دستاوردهای خود را به خطر میاندازد.
تجربههای جهانی برای مقابله با بحران انرژی
کشورهای مختلف برای جلوگیری از این بحران، سیاستهای پیشگیرانه را در دستور کار قرار دادهاند؛ از الزام اپراتورها در آمریکا به تأمین برق اضطراری طولانیمدت گرفته تا سرمایهگذاریهای گسترده برای مقاومسازی شبکهها در اروپا و آفریقا. این اقدامات نشان میدهد تقویت زیرساخت انرژی شرط لازم برای جلوگیری از بحرانهای ارتباطی است.
شبکه سیار ایران نیز بهعنوان قلب اقتصاد دیجیتال، به برق پایدار وابسته است. بدون انرژی مطمئن، حتی پیشرفتهترین تجهیزات هم تاب نمیآورند و دومینوی اختلال از دکلهای موبایل تا کسبوکارهای آنلاین آغاز میشود.
پس از بحرانهای اخیر در اروپا، آمریکا و شرق آسیا، کمیسیون خدمات عمومی کالیفرنیا اپراتورهای بیسیم را موظف کرده است در مناطق پرخطر دستکم ۷۲ ساعت برق پشتیبان در اختیار داشته باشند. در آفریقای جنوبی نیز شرکت MTN برای مقابله با خاموشیهای مکرر بیش از ۱۰۰ میلیون دلار در ژنراتور، باتری و انرژی تجدیدپذیر سرمایهگذاری کرده است.
دومینوی اختلال در ایران
بحران ناترازی انرژی و قطع برق در سالهای اخیر بارها ارتباطات کشور را دچار مشکل کرده است. با هر بار قطعی برق، بخشی از سایتهای مخابراتی تنها به باتری یا ژنراتور پشتیبان متصل میشوند. هرچه این ذخیره زودتر تمام شود، دسترسپذیری کاهش یافته و ترافیک به سلولهای باقیمانده هجوم میبرد که نتیجه آن افت شدید سرعت یا قطعی کامل ارتباط است.
«ستار هاشمی»، وزیر ارتباطات در اردیبهشت ۱۴۰۴ اعلام کرد باتریهای سایتهای ارتباطی «بهطور میانگین تنها ۲۰ تا ۳۰ دقیقه تجهیزات را روشن نگه میدارند» و برای خاموشیهای طولانی طراحی نشدهاند. دو سال پیش نیز وزارت ارتباطات از خاموشی بیش از ۲۰۰۰ دکل بهدلیل قطعی برق خبر داده بود.

بررسی تجربههای بینالمللی نشان میدهد میتوان برای عبور از این بحران اقداماتی از جمله سرمایهگذاری پیشدستانه در ژنراتورها و باتریها، بهکارگیری راهکارهای ترکیبی (اولویتبندی سایتها، استفاده همزمان از منابع تجدیدپذیر و باتریهای لیتیومی) و ایجاد مدل هزینه-فایده شفاف را مدنظر قرار داد. همچنین بهرهگیری از کنتورهای هوشمند در سایتهای مخابراتی میتواند به مدیریت زمان قطعی برق کمک کند.
راهکار رهایی از این بحران کجاست؟
قطعی برق و ناترازی انرژی مسئلهای نیست که یکباره به وجود آمده باشد. توقف طولانیمدت در توسعه زیرساختها باعث شده امروز شبکه ارتباطی کشور در برابر خاموشیها آسیبپذیر باشد.
یکی از مهمترین راهکارها، سرمایهگذاری پیشگیرانه است. تجربه شرکت MTN در آفریقا نشان داده هزینه کردن برای خرید ژنراتور و باتری، بسیار کمتر از خسارتهای ناشی از افت کیفیت خدمات، خاموشی گسترده یا حتی سوختن تجهیزات BTS است.

راهکار دیگر، استفاده از رویکرد ترکیبی است. در این روش، سایتهای حیاتی در اولویت قرار میگیرند، زیرساختها بهطور هوشمند به صورت اشتراکی استفاده میشوند و منابع متنوعی همچون باتریهای لیتیومی، ژنراتور و انرژیهای تجدیدپذیر بهطور همزمان به کار گرفته میشوند. این ترکیب میتواند تابآوری شبکه را بهطور چشمگیری افزایش دهد.
همچنین، تحلیل شفاف هزینه و فایده نشان میدهد حتی یک ساعت قطعی برق سراسری میتواند زیان میلیاردی برای کل زنجیره ارتباطی ـ از اپراتورها و استارتاپها گرفته تا کاربران و دولت ـ به همراه داشته باشد. به همین دلیل، باید نگاه جدیتری به مدیریت زمان قطعیها داشت. استفاده از کنتورهای هوشمند در سایتهای مخابراتی یکی از ایدههایی است که میتواند در این زمینه نقش موثری ایفا کند.
برق پایدار از نان شب واجبتر
هرچقدر هم که اپراتورها روی تجهیزات پیشرفته، پوشش گسترده و ارتقاء ظرفیت شبکه سرمایهگذاری کنند، بدون برق پایدار این تلاشها دوام چندانی ندارد. این مسیر برای استارتاپها و دیگر اجزای این زنجیره نیز مصداق دارد. شبکه ارتباطات سیار ایران یک زیرساخت الکترونیکی است که قلب تپندهاش به جریان مداوم انرژی وابسته است. قطع این جریان، حتی برای چند دقیقه، میتواند زنجیرهای از اختلالها را برای همه ما در زندگی روزمره ایجاد کند.
تجربههای بینالمللی نشان داده است که حتی بزرگترین اپراتورهای جهان هم در برابر قطعیهای طولانیمدت برق، اگر پشتیبان کافی نداشته باشند، مجبور به کاهش سرویس یا خاموش کردن بخشهایی از شبکه میشوند. سیاستگذاریهای سختگیرانه در کشورهایی مانند آمریکا یا سرمایهگذاریهای سنگین در بازارهایی با ناپایداری برق، همگی بر یک نکته تأکید دارند «انرژی پشتیبان، شرط لازم برای ارائه خدمات مداوم» است.
متن تیتر خود را وارد کنید
تفاوت SSD و HDD در چیست؟ کدام برای شما بهتر است؟
🌐آینده اینترنت در دستان وب ۳؛ دنیایی که کاربر تصمیم میگیرد
زیرساختهای مخابراتی در مدار خاموشی؛ هزینهای فراتر از تاریکی
مدل هوش مصنوعی دیپسیک V3.1 با پنجره محتوایی بزرگتر منتشر شد
نسخه جدید دیپسیک V3.1 توانایی پردازش متون طولانیتر را به مدل اضافه میکند.
شرکت چینی دیپسیک نسخه 3.1 مدل بزرگ زبانی خود را معرفی کرد که با افزایش طول پنجره متنی تا 128 هزارتوکن و افزایش تعداد پارامترها به 685 میلیارد، توانایی پردازش و عملکرد مدل را بهشکل قابل توجهی بهبود داده است.
تغییرات نسخه 3.1 دیپسیک
براساس گزارشها ویژگی متمایز دیپسیک V3.1، توانایی مدیریت متنهای طولانی است؛ این مدل اکنون قادر است اطلاعات معادل یک کتاب 300 تا 400 صفحهای را پردازش کند. این قابلیت باعث بهبود عملکرد در تولید محتوای طولانی، تحلیل اسناد و انجام مکالمات چندمرحلهای میشود. شرکت اعلام کرده که این امکان پیشتر در نسخه داخلی V3 وجود داشت، اما اکنون در تمامی رابطها بهطور رسمی فعال شده است.

DeepSeek 3.1 همچنان بر پایه معماری Mixture-of-Experts (MoE) ساخته شده است و فقط 37 میلیارد پارامتر در هر توکن فعال میشود. این مدل از فرمتهای مختلف دقت شامل BF16 ،FP8 و F32 پشتیبانی میکند تا در محیطهای متنوع انعطافپذیری بیشتری داشته باشد. توسعهدهندگان میتوانند از طریق API یا از طریق Hugging Face به این مدل دسترسی پیدا کنند.
در ارزیابیهای اولیه، دیپسیک V3.1 با کسب امتیاز 71.6 درصد در آزمون کدنویسی Aider، عملکردی بالاتر از Claude Opus 4 داشت و به یکی از قویترین مدلهای متنباز برای برنامهنویسی تبدیل شد. این مدل همچنین در حل مسائل ریاضی و منطقی پیشرفت چشمگیری نشان داد، اگرچه برخی کاربران تغییر قابل توجهی در توانایی استدلال آن نسبت به مدل R1-0528 قبلی مشاهده نکردند.
شرکت دیپسیک تمامی ارجاعات به مدل R1 را از رابط چتبات حذف کرده و به سمت معماری هیبریدی پیش رفته است. قابلیتهای استدلال اکنون در V3.1 ادغام شدهاند و دیگر نیازی به مدل جداگانه نیست. هزینه آموزش این نسخه هنوز مشخص نشده، اما نسخه اصلی V3 با استفاده از 2.788 میلیون ساعت GPU روی تراشههای انویدیا H800 و با هزینه تقریبی 5.6 میلیون دلار آموزش داده شده بود که پایهای برای نسخه جدید بهشمار میرود.
در شرایطی که انتظار میرفت مدل بعدی R2 با تمرکز بر بهبود تواناییهای استدلال منتشر شود، دیپسیک حالا نسخه V3.1 را منتشر کرده است. گزارشها نشان میدهد که مشکلات فنی تراشههای Huawei Ascend موجب تأخیر در عرضه R2 شده است. ظاهراً آموزش مدل روی تراشههای Ascend بهدلیل ناسازگاریها موفقیتآمیز نبوده و شرکت مجبور شده از پردازشگرهای گرافیکی انویدیا برای آموزش استفاده کند و Ascend را تنها برای استنتاج نگه دارد. این رویکرد ترکیبی باعث پیچیدگی و کندی روند توسعه شده و عرضه را به تعویق انداخته است.
تا زمان عرضه مدل دیپسیک R2، نسخه V3.1 بهعنوان پرچمدار فعلی دیپسیک باقی میماند و قادر است هم وظایف استدلالی و هم غیراستدلالی را در یک چارچوب یکپارچه اجرا و مدیریت کند.
گوگل ۹ میلیارد دلار در زیرساختهای هوش مصنوعی در اوکلاهاما سرمایهگذاری میکند

گوگل اعلام کرده که قصد دارد ۹ میلیارد دلار برای گسترش زیرساختهای هوش مصنوعی در اوکلاهاما سرمایهگذاری کند.
به گزارش رویترز، این سرمایهگذاری برای توسعه زیرساختهای هوش مصنوعی و منابع انسانی در این ایالت اختصاص مییابد. این پروژه شامل راهاندازی یک کمپ جدید مرکز داده در بخش استیلواتر و گسترش یک مرکز داده موجود در پرایور ایالت اوکلاهاما خواهد بود.
گوگل زیرساختهای هوش مصنوعی و ابری را در ایالت اوکلاهاما گسترش میدهد
سرمایهگذاری ۹ میلیارد دلاری گوگل نقدینگی را به دو بخش از زیرساختهای هوش مصنوعی تزریق خواهد کرد. گوگل قصد دارد هم زیرساختهای هوش مصنوعی و هم ابری را در اوکلاهاما توسعه دهد. بهعنوان بخشی از این سرمایهگذاری، گوگل مهارتهای لازم به کارکنانی که در این مراکز کار خواهد کرد و همچنین پروژههای آموزش و تربیت در حوزه هوش مصنوعی را در اوکلاهاما نیز توسط این شرکت پیگیری خواهد شد.

شرکت مادر گوگل یعنی آلفابت نیز تاکنون ۸۵ میلیارد دلار برای گسترش هوش مصنوعی و زیرساختهای آن سرمایهگذاری کرده است.
علاوه بر این سرمایهگذاری ۹ میلیارد دلاری، گوگل یک میلیارد دلار دیگر نیز به ارائه آموزشهای هوش مصنوعی و آموزش برقکاران اختصاص داده است. این آموزشها شامل پوشش هزینههای گواهیهای شغلی گوگل و دورههای آموزشی هوش مصنوعی برای دانشجویان مؤسسات مختلف در سراسر آمریکا است.
این سرمایهگذاری همچنین برنامههای پشتیبانی از آموزش برق را در یک مرکز آموزشی در اوکلاهاما تأمین مالی میکند. بیش از ۱۰۰ دانشگاه در این طرح مشارکت کردهاند و دانشگاه اوکلاهاما و Oklahoma State University جزو اولین گروه دریافتکنندگان دورههای آموزشی گواهی شغلی گوگل و هوش مصنوعی هستند.
هوش مصنوعی متا حاشیهساز شد؛ اشاره به گفتگو «رمانتیک یا حسی» با کودکان

متا میگوید اکنون این دستورالعملها را اصلاح و مشکل را برطرف کرده است.
خبرگزاری رویترز با استناد به یک سند داخلی متا گزارش داده که در دستورالعملهای چتباتهای هوش مصنوعی این شرکت، مثالهایی از رفتارهای مجاز آمده که شامل گفتوگوهای «رمانتیک یا حسی» با کودکان بوده است. متا اصالت این سند را تأیید کرده اما گفته بخشهای نگرانکننده را حذف کرده است.
به گزارش رویترز، این سند که به سیاستهای متا در قبال چتباتهای هوش مصنوعی مربوط میشود، علاوه بر «Meta AI» شامل رباتهای مشابه در فیسبوک، واتساپ و اینستاگرام نیز میشود. در این دستورالعمل میان گفتگوهای «رمانتیک یا حسّی» و گفتوگوهایی که شامل «اقدامات جنسی» یا توصیف جذابیت جنسی کاربران زیر 13 سال میشود، تفکیک قائل شده است.

نگرانیهای مربوط به هوش مصنوعی متا
بااینحال، این یادداشتها شامل مواردی بوده که به گفته منتقدان نگرانکننده است. از جمله این یادداشتها به توصیف ظاهر یک کودک هشت ساله بهعنوان «اثر هنری» یا پاسخهای عاشقانه به یک دانشآموز دبیرستانی اشاره شده است. در بخش دیگری از سند نیز نمونههایی از پاسخهای غیرقابلقبول ارائه شده که به توصیف ماهیت جنسی کودکان یا بیان صریح اقدامات جنسی با آنها میپردازد.
این سند در حوزه نژاد نیز موارد بحثبرانگیزی داشته است. در بخشی از یادداشتها آمده که پاسخ به درخواست کاربر برای استدلال درباره «کمهوشتر بودن سیاهپوستان نسبت به سفیدپوستان» مجاز است، به شرطی که این پاسخ شامل اهانت غیرانسانی مانند «میمونهای بیمغز» نباشد.
رویترز در گزارش خود میگوید که این سند با تأیید تیمهای حقوقی، سیاستگذاری عمومی و مهندسی متا تهیه شده و حتی رئیس بخش اخلاق شرکت نیز در آن مشارکت داشته است.

متا درباره این گزارش بیانیهای به وبسایت Engadget ارسال کرد و گفت:
«ما سیاستهای مشخصی درباره نوع پاسخهایی که شخصیتهای هوش مصنوعی میتوانند ارائه کنند داریم و این سیاستها محتوای جنسیسازی کودکان و نقشآفرینی جنسی میان بزرگسالان و افراد خردسال را ممنوع میکند. جدا از سیاستها، صدها مثال، یادداشت و حاشیهنویسی وجود دارد که نشاندهنده تلاش تیمها برای بررسی سناریوهای فرضی مختلف است. مثالها و یادداشتهای مورد بحث اشتباه بوده، با سیاستهای ما همخوانی نداشته و حذف شدهاند.»
مدل هوش مصنوعی دیپسیک V3.1 با پنجره محتوایی بزرگتر منتشر شد
نسخه جدید دیپسیک V3.1 توانایی پردازش متون طولانیتر را به مدل اضافه میکند.
شرکت چینی دیپسیک نسخه 3.1 مدل بزرگ زبانی خود را معرفی کرد که با افزایش طول پنجره متنی تا 128 هزارتوکن و افزایش تعداد پارامترها به 685 میلیارد، توانایی پردازش و عملکرد مدل را بهشکل قابل توجهی بهبود داده است.
تغییرات نسخه 3.1 دیپسیک
براساس گزارشها ویژگی متمایز دیپسیک V3.1، توانایی مدیریت متنهای طولانی است؛ این مدل اکنون قادر است اطلاعات معادل یک کتاب 300 تا 400 صفحهای را پردازش کند. این قابلیت باعث بهبود عملکرد در تولید محتوای طولانی، تحلیل اسناد و انجام مکالمات چندمرحلهای میشود. شرکت اعلام کرده که این امکان پیشتر در نسخه داخلی V3 وجود داشت، اما اکنون در تمامی رابطها بهطور رسمی فعال شده است.

DeepSeek 3.1 همچنان بر پایه معماری Mixture-of-Experts (MoE) ساخته شده است و فقط 37 میلیارد پارامتر در هر توکن فعال میشود. این مدل از فرمتهای مختلف دقت شامل BF16 ،FP8 و F32 پشتیبانی میکند تا در محیطهای متنوع انعطافپذیری بیشتری داشته باشد. توسعهدهندگان میتوانند از طریق API یا از طریق Hugging Face به این مدل دسترسی پیدا کنند.
در ارزیابیهای اولیه، دیپسیک V3.1 با کسب امتیاز 71.6 درصد در آزمون کدنویسی Aider، عملکردی بالاتر از Claude Opus 4 داشت و به یکی از قویترین مدلهای متنباز برای برنامهنویسی تبدیل شد. این مدل همچنین در حل مسائل ریاضی و منطقی پیشرفت چشمگیری نشان داد، اگرچه برخی کاربران تغییر قابل توجهی در توانایی استدلال آن نسبت به مدل R1-0528 قبلی مشاهده نکردند.
شرکت دیپسیک تمامی ارجاعات به مدل R1 را از رابط چتبات حذف کرده و به سمت معماری هیبریدی پیش رفته است. قابلیتهای استدلال اکنون در V3.1 ادغام شدهاند و دیگر نیازی به مدل جداگانه نیست. هزینه آموزش این نسخه هنوز مشخص نشده، اما نسخه اصلی V3 با استفاده از 2.788 میلیون ساعت GPU روی تراشههای انویدیا H800 و با هزینه تقریبی 5.6 میلیون دلار آموزش داده شده بود که پایهای برای نسخه جدید بهشمار میرود.
در شرایطی که انتظار میرفت مدل بعدی R2 با تمرکز بر بهبود تواناییهای استدلال منتشر شود، دیپسیک حالا نسخه V3.1 را منتشر کرده است. گزارشها نشان میدهد که مشکلات فنی تراشههای Huawei Ascend موجب تأخیر در عرضه R2 شده است. ظاهراً آموزش مدل روی تراشههای Ascend بهدلیل ناسازگاریها موفقیتآمیز نبوده و شرکت مجبور شده از پردازشگرهای گرافیکی انویدیا برای آموزش استفاده کند و Ascend را تنها برای استنتاج نگه دارد. این رویکرد ترکیبی باعث پیچیدگی و کندی روند توسعه شده و عرضه را به تعویق انداخته است.
تا زمان عرضه مدل دیپسیک R2، نسخه V3.1 بهعنوان پرچمدار فعلی دیپسیک باقی میماند و قادر است هم وظایف استدلالی و هم غیراستدلالی را در یک چارچوب یکپارچه اجرا و مدیریت کند.
گوگل ۹ میلیارد دلار در زیرساختهای هوش مصنوعی در اوکلاهاما سرمایهگذاری میکند

گوگل اعلام کرده که قصد دارد ۹ میلیارد دلار برای گسترش زیرساختهای هوش مصنوعی در اوکلاهاما سرمایهگذاری کند.
به گزارش رویترز، این سرمایهگذاری برای توسعه زیرساختهای هوش مصنوعی و منابع انسانی در این ایالت اختصاص مییابد. این پروژه شامل راهاندازی یک کمپ جدید مرکز داده در بخش استیلواتر و گسترش یک مرکز داده موجود در پرایور ایالت اوکلاهاما خواهد بود.
گوگل زیرساختهای هوش مصنوعی و ابری را در ایالت اوکلاهاما گسترش میدهد
سرمایهگذاری ۹ میلیارد دلاری گوگل نقدینگی را به دو بخش از زیرساختهای هوش مصنوعی تزریق خواهد کرد. گوگل قصد دارد هم زیرساختهای هوش مصنوعی و هم ابری را در اوکلاهاما توسعه دهد. بهعنوان بخشی از این سرمایهگذاری، گوگل مهارتهای لازم به کارکنانی که در این مراکز کار خواهد کرد و همچنین پروژههای آموزش و تربیت در حوزه هوش مصنوعی را در اوکلاهاما نیز توسط این شرکت پیگیری خواهد شد.

شرکت مادر گوگل یعنی آلفابت نیز تاکنون ۸۵ میلیارد دلار برای گسترش هوش مصنوعی و زیرساختهای آن سرمایهگذاری کرده است.
علاوه بر این سرمایهگذاری ۹ میلیارد دلاری، گوگل یک میلیارد دلار دیگر نیز به ارائه آموزشهای هوش مصنوعی و آموزش برقکاران اختصاص داده است. این آموزشها شامل پوشش هزینههای گواهیهای شغلی گوگل و دورههای آموزشی هوش مصنوعی برای دانشجویان مؤسسات مختلف در سراسر آمریکا است.
این سرمایهگذاری همچنین برنامههای پشتیبانی از آموزش برق را در یک مرکز آموزشی در اوکلاهاما تأمین مالی میکند. بیش از ۱۰۰ دانشگاه در این طرح مشارکت کردهاند و دانشگاه اوکلاهاما و Oklahoma State University جزو اولین گروه دریافتکنندگان دورههای آموزشی گواهی شغلی گوگل و هوش مصنوعی هستند.
هوش مصنوعی متا حاشیهساز شد؛ اشاره به گفتگو «رمانتیک یا حسی» با کودکان

متا میگوید اکنون این دستورالعملها را اصلاح و مشکل را برطرف کرده است.
خبرگزاری رویترز با استناد به یک سند داخلی متا گزارش داده که در دستورالعملهای چتباتهای هوش مصنوعی این شرکت، مثالهایی از رفتارهای مجاز آمده که شامل گفتوگوهای «رمانتیک یا حسی» با کودکان بوده است. متا اصالت این سند را تأیید کرده اما گفته بخشهای نگرانکننده را حذف کرده است.
به گزارش رویترز، این سند که به سیاستهای متا در قبال چتباتهای هوش مصنوعی مربوط میشود، علاوه بر «Meta AI» شامل رباتهای مشابه در فیسبوک، واتساپ و اینستاگرام نیز میشود. در این دستورالعمل میان گفتگوهای «رمانتیک یا حسّی» و گفتوگوهایی که شامل «اقدامات جنسی» یا توصیف جذابیت جنسی کاربران زیر 13 سال میشود، تفکیک قائل شده است.

نگرانیهای مربوط به هوش مصنوعی متا
بااینحال، این یادداشتها شامل مواردی بوده که به گفته منتقدان نگرانکننده است. از جمله این یادداشتها به توصیف ظاهر یک کودک هشت ساله بهعنوان «اثر هنری» یا پاسخهای عاشقانه به یک دانشآموز دبیرستانی اشاره شده است. در بخش دیگری از سند نیز نمونههایی از پاسخهای غیرقابلقبول ارائه شده که به توصیف ماهیت جنسی کودکان یا بیان صریح اقدامات جنسی با آنها میپردازد.
این سند در حوزه نژاد نیز موارد بحثبرانگیزی داشته است. در بخشی از یادداشتها آمده که پاسخ به درخواست کاربر برای استدلال درباره «کمهوشتر بودن سیاهپوستان نسبت به سفیدپوستان» مجاز است، به شرطی که این پاسخ شامل اهانت غیرانسانی مانند «میمونهای بیمغز» نباشد.
رویترز در گزارش خود میگوید که این سند با تأیید تیمهای حقوقی، سیاستگذاری عمومی و مهندسی متا تهیه شده و حتی رئیس بخش اخلاق شرکت نیز در آن مشارکت داشته است.

متا درباره این گزارش بیانیهای به وبسایت Engadget ارسال کرد و گفت:
«ما سیاستهای مشخصی درباره نوع پاسخهایی که شخصیتهای هوش مصنوعی میتوانند ارائه کنند داریم و این سیاستها محتوای جنسیسازی کودکان و نقشآفرینی جنسی میان بزرگسالان و افراد خردسال را ممنوع میکند. جدا از سیاستها، صدها مثال، یادداشت و حاشیهنویسی وجود دارد که نشاندهنده تلاش تیمها برای بررسی سناریوهای فرضی مختلف است. مثالها و یادداشتهای مورد بحث اشتباه بوده، با سیاستهای ما همخوانی نداشته و حذف شدهاند.»




